Main content

Toen Carlo acht was gingen zijn ouders scheiden. Dat kwam voor hem niet als een verrassing, want zijn ouders hadden vaak ruzie. Hij dacht dat het makkelijker zou worden als zijn ouders uit elkaar waren. Maar dat bleek niet zo te zijn. De ruzies bleven ook na de scheiding doorgaan. Over het huis, over hem, over geld. De jaren daarna verstopte Carlo zich vaak op zijn kamer als hij zijn ouders weer hoorde schreeuwen tegen elkaar. Hij wist wel dat zijn ouders allebei van hem hielden, maar het leek er niet echt op.

In zijn puberteit werden Carlo’s problemen almaar groter. Ineens kon hij ‘om niks’ verschrikkelijk boos worden. Soms schold hij op school een leraar uit. Hij kreeg steeds vaker straf. Totdat hij op een gegeven moment van school gestuurd werd vanwege agressief gedrag op het schoolplein. Hij voelde dat hij hulp nodig had, maar hij was alleen maar kwaad op iedereen. De gezinsbegeleider die bij zijn moeder thuiskwam om haar te helpen ‘met haar lastige puberzoon’ had nooit een gesprek met Carlo alleen; altijd was zijn moeder erbij en ging het over de dingen die Carlo fout deed. Over de moeilijke scheiding werd nooit gesproken. Pas toen Carlo depressief werd en bij een psycholoog terecht kwam veranderde er iets. De psycholoog luisterde goed naar Carlo’s verhaal en pas toen begreep Carlo dat zijn boosheid en agressie een reactie waren op wat er thuis gebeurd was.

Nu is Carlo twintig en geeft hij zelf lessen aan leraren en hulpverleners over kinderen die bekneld zitten tussen ouders in een moeilijke scheiding. Hij vertelt ook: een brutaal of agressief kind doet dat meestal niet expres, misschien voelt hij of zij zich juist verdrietig of buitengesloten. Belangrijk is dat ieder kind recht heeft om zijn eigen verhaal te kunnen doen en om gehoord te worden. Dat geldt zeker ook voor kinderen van gescheiden ouders. Rechters, advocaten, mentoren, leraren en hulpverleners moeten het belang van het kind in het oog houden als ouders zich vastbijten in een echtscheiding. Zo is het voor deze kinderen extra belangrijk om contact te hebben met een onpartijdige volwassene die voor hen een vertrouwenspersoon kan zijn en die voor hen kan opkomen. Kinderen hebben recht op hulp, ook los van hun ouders.

* Dit verhaal is gebaseerd op echte ervaringen van kinderen.