Het Kinderrechtencollectief maakt zich zorgen dat kwetsbare kinderen de dupe worden van de decentralisatie en bezuinigingsmaatregelen. Juist in tijden van bezuinigingen heeft de overheid de plicht te zorgen voor de meest kwetsbare kinderen. De overheid heeft bovendien de verantwoordelijkheid om te voorkomen dat deze groep groter wordt. Dat stelt het Kinderrechtencollectief vandaag bij de presentatie van zijn rapportage ‘Kinderrechten in Nederland 2008-2012’ aan de Tweede Kamer.
Het jeugdbeleid wordt in de komende jaren gedecentraliseerd van de landelijke en provinciale overheid naar de lokale overheid, de gemeenten. Waarborgen dat de kinderen in alle gemeenten bescherming, zorg en behandeling op hetzelfde niveau krijgen, worden vooralsnog niet gegeven.
Veel gemeenten missen deskundigheid om jeugdzorg op maat aan alle kinderen te geven. Hiermee is de landelijke overheid echter niet ontslagen van haar verantwoordelijkheid voor het beleid. Zij dient waarborgen te geven voor kwaliteit van beleid en uitvoering. Ieder kind moet in elke gemeente op dezelfde ontwikkelingsmogelijkheden en bescherming kunnen rekenen.
Het Koninkrijk der Nederlanden rapporteert in 2012 over de naleving van kinderrechten aan het VN-Comité voor de Rechten van het Kind. Het Kinderrechtencollectief presenteert vandaag zijn rapport ‘Kinderrechten in Nederland 2008-2012’. Dit rapport zal in 2013 geactualiseerd en ingezonden worden naar het VN-Comité voor de Rechten van het Kind.
Het onafhankelijke rapport is tot stand gekomen in samenwerking met een groot aantal organisaties en deskundigen en is ondertekend door ruim tachtig organisaties uit het maatschappelijk middenveld.
De rapportage ‘Kinderrechten in Nederland 2008 – 2012’ werd aangeboden aan de voorzitter van de algemene commissie Jeugdzorg van de Tweede Kamer, mevrouw Khadija Arib.
De missie van het Kinderrechtencollectief is bij te dragen aan de volledige implementatie van het Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) in Nederland en in het Nederlandse beleid. Daartoe brengt het Kinderrechtencollectief de ngo-rapportage uit aan het VN-Comité voor de Rechten van het Kind. In dat rapport analyseert en becommentarieert het Kinderrechtencollectief Nederlands (jeugd)beleid dat van invloed is op kinderen en beschrijft het hoe het in Nederland gesteld is met kinderrechten en welke positie de jeugd heeft. Naar aanleiding van dat rapport voert het Kinderrechtencollectief monitoring, belangenbehartiging en voorlichtingsactiviteiten uit. De belangrijkste aandachtspunten en aanbevelingen voor de beleidsterreinen waarin kinderrechten in het geding zijn, worden in het Vijftienpuntenplan samengevat. Het Kinderrechtencollectief gebruikt het Vijftienpuntenplan als een lobbyinstrument gericht op de volksvertegenwoordiging en de overheid op centraal en lokaal niveau.
Defence for Children (voorzitter), UNICEF Nederland, Stichting Kinderpostzegels Nederland, de CG-Raad, Augeo Foundation, Bernard van Leer Foundation, Terre des Hommes, Jantje Beton en NJR vormen het Kinderrechtencollectief, met als adviseur het Nederlands Jeugd Instituut (NJI).
Download hier het Vijftienpuntenplan Kinderrechten in Nederland.
Download hier de Rapportage Kinderrechten in Nederland 2008-2012
Het Kinderrechtencollectief maakt zich grote zorgen. Dit rapport laat zien dat het met grote groepen kinderen in Nederland niet goed dreigt te gaan. Volgens het VN-Kinderrechtenverdrag is de staat verantwoordelijk voor de naleving van de rechten van alle kinderen. Juist in tijden van bezuinigingen moet deze verplichting zorgvuldig door de staat waar gemaakt worden. Het Kinderrechtencollectief maakt zich zorgen dat met name kwetsbare kinderen de dupe dreigen te worden van decentralisatie en de bezuinigingsmaatregelen. Daarnaast ontbreekt aandacht voor kinderen bijna geheel in het kabinetsbeleid en zijn de exacte effecten op kinderen van de aangekondigde bezuinigingen niet bekend.
Kinderen die te maken hebben met armoede, met jeugdzorg , gehandicapte kinderen, zwerfjongeren, kinderen die nu nog wel met rugzakjes kunnen participeren in het onderwijs, kinderen die in Nederland geworteld zijn maar geen verblijfsrecht hebben, verdienen de bijzondere bescherming van de overheid. En ook kinderen en jongeren die (het risico lopen) met het strafrecht in aanraking te komen, moeten de aandacht en bescherming van de overheid krijgen. Zij worden nu juist steeds repressiever benaderd. Op al deze belangrijke punten vervult de overheid haar verplichting, zoals verwoord in het VN-Kinderrechtenverdrag, ten aanzien van deze kinderen onvoldoende.
