Op 14 april 2026 kwamen jongeren, kinderrechtenorganisaties en ministeries samen voor de vierde Nationale Kinderrechtendialoog. Hun gedeelde opgave: hoe zorgen we ervoor dat ieder kind veilig kan opgroeien?
Directeur-Generaal Langdurige Zorg Carsten Herstel (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) opende de middag. Onder leiding van talkshowhost en UNICEF-ambassadeur Jörgen Raymann deelden deelnemers hun ervaringen en ideeën over de veiligheid van kinderen.
Aan tafel zaten onder anderen Mariëlle Dekker (Augeo Foundation), Eva Huls (Kinderombudsman), Frederieke Vriends (MIND Us), Lois Gampierakis (Stichting School en Veiligheid), Michiel Gorsse (Ministerie van Justitie en Veiligheid), Stephanie Rap (Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming), Linda den Tuinder (Halt) en ervaringsdeskundigen van onder meer Augeo Jongerentaskforce, Halt en het Landelijk Aktie Komitee Scholieren.
De gesprekken maakten één ding duidelijk: we moeten niet alleen óver kinderen en jongeren praten, maar vooral mét hen. Vriends (MIND Us) benadrukte het belang daarvan: ‘Ga met kinderen in gesprek over wat zíj nodig hebben. Je zal je verbazen met wat voor goede ideeën ze komen.’
Drie leefwerelden centraal
Deelnemers werkten vanuit drie leefwerelden: thuis, school en wijk. In alle gesprekken kwam ook de invloed van de digitale wereld terug.
Thuis
Voor veel kinderen is thuis een plek van veiligheid en geborgenheid. Maar er is ook een groep voor wie dat niet geldt. Zij groeien op in onveilige situaties. Deelnemers zien dat het vaak lastig is om onveiligheid op tijd te signaleren. Ook sluit hulp niet altijd goed aan en is deze vaak versnipperd. Daardoor moeten kinderen en gezinnen hun verhaal meerdere keren vertellen.
Er is behoefte aan betere samenwerking en meer continuïteit, bijvoorbeeld met één vast aanspreekpunt. Ook preventie kreeg veel aandacht: eerder signaleren en beter aansluiten bij de leefwereld van kinderen, met oog voor armoede, culturele verschillen en psychisch geweld.
School
School moet een plek zijn waar kinderen veilig kunnen leren en zich ontwikkelen. Toch ervaren veel kinderen onveiligheid, bijvoorbeeld door (online) pesten, discriminatie en mentale druk.
Volwassenen hebben vaak onvoldoende zicht op wat er speelt, terwijl kinderen aangeven dat ze vaker betrokken willen worden. De aandacht voor kinderrechten hangt nu nog vaak af van individuele inzet.
Deelnemers pleiten voor een integrale aanpak en betere samenwerking, zonder docenten extra te belasten. De vraag ‘Wat heb je nodig?’ stond centraal: samen zoeken naar wat wél werkt.
Wijk
In de wijk kunnen kinderen al op jonge leeftijd te maken krijgen met onveiligheid en criminaliteit. Veiligheid gaat daarbij niet alleen over cijfers, maar ook over hoe kinderen hun omgeving ervaren.
Een veilige omgeving begint bij relaties: je gezien voelen en de mensen om je heen kennen. Tegelijk vinden veel volwassenen het lastig om met jongeren in gesprek te gaan, terwijl juist dat contact essentieel is.
Samenwerken blijkt in de praktijk soms moeilijk door verschillende belangen en systemen. Daarom benadrukken deelnemers het belang van preventie, domeinoverstijgend werken en het actief betrekken van kinderen.
Van gesprek naar actie
De Nationale Kinderrechtendialoog is een startpunt voor actie. Deelnemers gaan verder met de inzichten en blijven samenwerken. ‘Durf je werk met je hart te doen. Durf in verbinding te staan, want daar kom je het verst mee,’ aldus Betania, ervaringsdeskundige bij AUGEO Foundation.
Over de nationale kinderrechtendialoog
Sinds 2022 organiseert het Ministerie van Volksgezond, Welzijn en Sport de Nationale Kinderrechtendialoog samen met het Kinderrechtencollectief en UNICEF en in samenwerking met de Kleine Ambassade, Frisse Blikken, kinderen, jongeren en kinderrechtenorganisaties. Het doel: het gesprek versterken én omzetten in concrete acties, met het belang van het kind voorop.
