“Ik ben Mike. Ik ben 14 jaar oud.
Ik woon bij mijn vader.
Met mijn broertje.
Mijn moeder woont ergens anders.
Ik wil niet meer naar haar toe.
Ze heeft me vroeger pijn gedaan.
Bij mijn vader is het ook niet altijd veilig.
Hij zegt vaak dat ik niks goed kan doen.
Dat ik te veel fantasie heb.
Dat ik niet zo moet zeuren.
Ik mag bijna nooit ergens alleen naartoe.
Na school haalt mijn vader me op.
En brengt hij me weg.
Afspreken met vrienden mag ik niet.
Ik moet thuis veel doen.
Ik zie daardoor bijna niemand meer.
Laatst pakte mijn vader me hard beet en zei dat hij me iets aan zou doen.
Als voorbeeld deed hij mijn kat pijn.
Sindsdien slaap ik bijna niet meer.
Ik ben bang.
Heel erg bang.
Daarom zoek ik hulp.
Ik wil vertellen wat er thuis gebeurt.
Ik wil met iemand praten maar dan zonder mijn vader erbij.
Want als hij erbij zit,
durf ik niet alles te zeggen.
Vraag mij wat er aan de hand is. Laat mij vertellen. Luister naar mij.
Ik wil zo graag dat iemand mij gelooft.”




